ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΤΑΕΚΒΟΝΤΟ:

2

Το Ταεκβοντό όπως και όλες σχεδόν οι πολεμικές τέχνες χωρίζεται σε 2 ενότητες: το παραδοσιακό το οποίο αποτελείται από τις φόρμες (poomse), τις ασκήσεις αντιπάλου, και την Αυτοάμυνα, καθώς και το αγωνιστικό το οποίο αποτελείται από όλες εκείνες τις δεξιότητες (κινησιολογία, επιθετικές και αμυντικές τεχνικές, τακτική κ.α.) οι οποίες καθιστούν ικανό έναν μαθητή να αγωνισθεί εναντίον κάποιου άλλου στα πλαίσια μιας αθλητικής αναμέτρησης, η οποία διέπεται από συγκεκριμένους αυστηρούς κανονισμούς . Οι κανονισμοί αυτοί διασφαλίζουν την σωματική ακεραιότητα των αγωνιζομένων, κάνουν το άθλημα πιο εντυπωσιακό για τους θεατές, και πιο δίκαιο για τους αθλητές. Το αγωνιστικό Ταεκβοντό W.T.F. θεωρείται σήμερα σαν ένα από τα πιο απαιτητικά, πολυσύνθετα και ολοκληρωμένα αθλήματα, και γι’αυτό εντάχθηκε στο επίσημο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων. Στην Ελλάδα το Ταεκβοντό διοικείται από την ΕΛ.Ο.Τ.(Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό), η οποία διοργανώνει Πανελλήνια πρωταθλήματα, Πανελλήνια κύπελλα, διεθνή τουρνουά κ.α. στα οποία μπορούν να λαμβάνουν μέρος αθλητές και αθλήτριες συλλόγων οι οποίοι είναι επίσημα μέλη της. Τα πρωταθλήματα αυτά διεξάγονται σύμφωνα με τους κανονισμούς της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας και είναι χωρισμένα ανάλογα με τις ηλικίες των αθλητών και το φύλλο τους.. Πριν όμως δούμε τι κερδίζει ένας αθλητής μέσω της συμμετοχής του στους αγώνες πρέπει  πρώτα να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:

  1. Υπάρχουν 2 μορφές αθλητισμού: ο μαζικός και ο αγωνιστικός με τις υποδιαιρέσεις τους. Ο μαζικός αθλητισμός απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους  κάθε  ηλικίας, και συμβάλλει στην ψυχοσωματική ανάπτυξη του ασκούμενου ατόμου καθώς και στην διατήρηση της υγείας του. Ο αγωνιστικός αθλητισμός έχει 2 υποδιαιρέσεις: τον απλό αγωνιστικό, και τον υψηλών επιδόσεων αγωνιστικό αθλητισμό. Με τον απλό αγωνιστικό αθλητισμό μπορούν να ασχοληθούν πολλές κατηγορίες ανθρώπων ( υγιείς, άτομα με αναπηρία κ.λπ.) και μάλιστα για σχετικά μεγάλη χρονική περίοδο. Αντίθετα με τον αγωνιστικό αθλητισμό υψηλών επιδόσεων μπορούν να ασχοληθούν λίγοι και προικισμένοι άνθρωποι, και μάλιστα για μικρό χρονικό διάστημα.
  2. Το Ταεκβοντό W.T.F. καλύπτει με μεγάλη επιτυχία τόσο τον μαζικό  όσο και τον υψηλών επιδόσεων αγωνιστικό αθλητισμό αφού εκατομμύρια άνθρωποι κάθε ηλικίας  ασχολούνται με αυτό, ενώ παράλληλα , εδώ και μία δεκαετία, βρίσκεται στην ελίτ του παγκόσμιου αγωνιστικού αθλητισμού, τους Ολυμπιακούς αγώνες .

 

  1. Eίναι άλλο πράγμα η συμμετοχή κάποιου σε αγώνες εντός του γυμναστηρίου ή σε κάποιο φιλικό τουρνουά, (απλός αγωνιστικός αθλητισμός) και άλλο ο πρωταθλητισμός υψηλών επιδόσεων.
  2. O πρωταθλητισμός υψηλών επιδόσεων προϋποθέτει καθημερινή σκληρή προπόνηση, εντός και εκτός γυμναστηρίου, πολλές στερήσεις, θυσίες, και μεγάλη αφοσίωση.
  3. Πρωταθλητισμό υψηλών επιδόσεων δεν μπορεί να κάνει ο καθένας . Στην πραγματικότητα πολύ λίγοι είναι αυτοί που έχουν τα κατάλληλα σωματικά και ψυχικά προσόντα  για να λάβουν μέρος σε αγώνες υψηλού επιπέδου και να διακριθούν.
  4. Η συνεχής συμμετοχή σε αγώνες υψηλού επιπέδου, με την σκληρή προπόνηση και τις συνεχείς στερήσεις και κακουχίες εξαντλεί και φθείρει τον ανθρώπινο οργανισμό.

Πρέπει λοιπόν ένας αθλητής του Ταεκβοντό να  λαμβάνει μέρος σε αγώνες, και αν ναι γιατί, και υπό ποιες προϋποθέσεις;
Η προπόνηση στο Ταεκβοντό  αποσκοπεί – μεταξύ άλλων – στην δημιουργία ικανών μαχητών, τόσο σωματικά όσο και πνευματικά. Η καθημερινή εξάσκηση προετοιμάζει τον αθλητή ώστε να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις ενός αγώνα μέσα ή έξω από το γυμναστήριο ( αυτοάμυνα). Άρα ο μόνος τρόπος να «τεστάρει» κάποιος τις δυνάμεις του είναι ο αγώνας. Αυτός δίνει την ευκαιρία στον μαθητή να διαπιστώσει τις ικανότητες του, το επίπεδο της τεχνικής του, τις σωματικές του δυνάμεις (ταχύτητα, δύναμη, αντοχή), και τα ψυχικά του χαρίσματα(θάρρος, υπομονή, επιμονή, ηρεμία, αποφασιστικότητα, αυτοκυριαρχία κ.α.). Επιπλέον ο αγώνας δίνει στον μαθητή την ευκαιρία να αυτοσχεδιάσει, να βάλει την φαντασία του να « δουλέψει» και να αναπτύξει την ικανότητα του να βρίσκει λύσεις κάτω από συνθήκες πίεσης. Από τον τρόπο δε που ο μαθητής συμπεριφέρεται κατά την διάρκεια του αγώνα, αλλά και από την αντίδραση του μετά την ανακήρυξη του αποτελέσματος, ( νίκη ή ήττα) μπορούμε σε μεγάλο βαθμό να καταλάβουμε πως θα συμπεριφερθεί και στον αγώνα και τις προκλήσεις της καθημερινής ζωής.
Πρέπει εδώ να τονίσουμε ότι το Ταεκβοντό ανήκει στην κατηγορία των ατομικών αθλημάτων, τα οποία – από ψυχολογικής άποψης – είναι πιο απαιτητικά από τα ομαδικά ( ποδόσφαιρο, μπάσκετ, βόλεϊ κ.α.), μιας και ο αγωνιζόμενος είναι μόνος του κατά την διάρκεια του αγώνα, δεν έχει κανένα να τον βοηθήσει, και πρέπει να στηριχθεί αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις. Επιπροσθέτως, και σε σχέση με τα άλλα ατομικά αθλήματα, το Ταεκβοντό ανήκει στην ποιο δύσκολη και απαιτητική υποκατηγορία των αθλημάτων πλήρους επαφής στα οποία μία απροσεξία ή ένα απλό λάθος μπορεί να επιφέρει όχι μόνο την ήττα αλλά και το Νόκ- Άουτ. Όλα αυτά έχουν σαν αποτέλεσμα οι αθλητές – τριες του Ταεκβοντό να κτίζουν μία προσωπικότητα διαφορετική από αυτήν των  αθλητών άλλων αθλημάτων ,ακόμη δε περισσότερο από αυτήν ατόμων τα οποία δεν γυμνάζονται καθόλου.
Ας δούμε όμως μερικά από τα ψυχολογικά χαρακτηριστικά ενός αθλητή του Ταεκβοντό, που προκύπτουν από την συμμετοχή το στους αγώνες:

  1. συγκινησιακή σταθερότητα (ήρεμοι ,πειθαρχημένοι, ώριμοι)
  2. Σιγουριά, ανεξαρτησία, αυτονομία.
  3. Ελεύθεροι, ενεργητικοί, ενθουσιώδεις, χαρισματικοί ηγέτες.525947_377226245669750_1033784812_n
  4. αυτοπεποίθηση, αυτοεκτίμηση.
  5.  ετοιμότητα ,γρήγορη λήψη αποφάσεων κάτω από συνθήκες πίεσης.
  6. αυτοκυριαρχία.
  7. Θάρρος ,τόλμη, αποφασιστικότητα.
  8. Φαντασία, εσωτερική κινητοποίηση, δημιουργικότητα, επινοητικότητα.
  9. Γρήγορη αντίληψη, πνευματική διαύγεια, υψηλή νοημοσύνη.
  10. Υπομονή, επιμονή.
  11. ευσυνειδησία και τήρηση των κανόνων και των ηθικών αρχών.
  12. δύσπιστοι, με πνεύμα αμφιβολίας (ξεγελιούνται δύσκολα).
  13. Εξωστρέφεια, υψηλή κοινωνικότητα, δημιουργία  και διατήρηση καλών διαπροσωπικών σχέσεων.
  14. Χαμηλό άγχος.

Ο αγώνας λοιπόν για το Ταεκβοντό, είναι ένα απαραίτητο συστατικό της προπόνησης σε αυτό και αποτελεί την μεγαλύτερη δοκιμασία για τον μαθητή, ο οποίος καλείται να αντιμετωπίσει και να ξεπεράσει τις δικές του αδυναμίες, πάθη, και ελαττώματα. Ο αγώνας, σύμφωνα με την φιλοσοφία του Ταεκβοντό, δεν γίνεται για να επιβληθούμε στον αντίπαλο αλλά στον ίδιο, τον «κατώτερο» εαυτό μας, και μέσω αυτού να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι και αθλητές. Γ ια τον αθλητή που αγωνίζεται με αυτό το κίνητρο, το αποτέλεσμα του αγώνα (νίκη ή ήττα) καθώς και οι υλικές απολαβές (μετάλλια ,δόξα, χρήματα κ.α.), έχουν ελάχιστη σημασία αφού είναι παροδικά και εύκολα χάνονται, ενώ ο αγώνας εναντίον του εαυτού κρατάει για πάντα, είναι πιο δύσκολος και επίπονος αλλά οδηγεί στην πιο λαμπρή και ζηλευτή νίκη: την ψυχοπνευματική ωρίμανση, την απόκτηση της αρετής και την αυτογνωσία.

 

Leave us a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked (Required)