ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΣΩΣΤΑ

24

Τα τελευταία χρόνια  στην Ελλάδα δεκάδες διαφορετικά στυλ πολεμικών τεχνών και μαχητικών σπορ έχουν κάνει την εμφάνισή τους, κάνοντας την επιλογή κάποιου από αυτά σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες.
Ακόμη όμως κι αν έχεις αποφασίσει με ποιο στυλ θα ασχοληθείς η επιλογή της κατάλληλης σχολής δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση αφού από την μία σε κάθε πόλη υπάρχουν πολλές σχολές του ίδιου στυλ, και από την άλλη είναι πολύ δύσκολο για ένα άσχετο να καταλάβει από την αρχή αν σε κάποια συγκεκριμένη σχολή γίνεται σωστή δουλειά. Γι αυτό θα προσπαθήσω ,μέσα από αυτή την υποσελίδα, αγαπητέ φίλε-η να σε βοηθήσω να κάνεις την κατάλληλη επιλογή αφού πρώτα καταλάβεις ότι το να επιλέξεις μια σωστή σχολή είναι μία πάρα πολύ σημαντική υπόθεση. Δυστυχώς οι περισσότεροι επιλέγουν την σχολή στην οποία θα γραφτούν ή θα γράψουν τα παιδιά τους , χωρίς να έχουν συνειδητοποιήσει ότι κάνουν μια επένδυση ζωής (και χρημάτων). Κάποιοι άλλοι πάλι κάνουν την επιλογή τους με βάση κριτήρια δευτερεύουσας σημασίας: απόσταση από το σπίτι, « επειδή πάει το παιδί του γείτονα», πιο φτηνά δίδακτρα, όμορφο περιβάλλον, διαφήμιση, επιδείξεις κ.α.
Ας δούμε όμως ποια πρέπει να είναι τα κριτήρια βάσει των οποίων θα  επιλέξεις το στυλ μάχης με το οποίο θα ασχοληθείς, και την σχολή στην οποία θα γραφτείς.
Α) ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ  ΣΤΥΛ ΜΑΧΗΣ
Πριν αποφασίσεις  με ποιο στυλ μάχης θα ασχοληθείς πρέπει πρώτα να ξέρεις τι επιθυμείς να επιτύχεις μέσα από την προπόνηση, και να γνωρίζεις ποιες είναι οι σωματικές σου ικανότητες –δυνατότητες.
Με βάση την εμπειρία μου οι  κυριότεροι λόγοι για τους οποίους κάποιος θέλει να ασχοληθεί με τις πολεμικές τέχνες είναι οι εξής:

  • Απόκτηση καλής φυσικής κατάστασης- εκτόνωση
  • Απόκτηση μαχητικών ικανοτήτων- αυτοάμυνα
  • Εξέλιξη του εαυτού, πνευματική πειθαρχία ,αυτοκυριαρχία, αυτοπεποίθηση, αυτογνωσία κ.α.
  • Συμμετοχή σε αγώνες

Έτσι λοιπόν αν θέλεις να αποκτήσεις καλή φυσική κατάσταση και ίσως να χάσεις και λίγο βάρος θα ήταν λάθος να ασχοληθείς με ένα στυλ το οποίο ασχολείται  κυρίως με την αυτοάμυνα. Αν πάλι ο πρωταρχικός σας στόχος είναι η εκμάθηση αυτοάμυνας θα ήταν λάθος να ασχοληθείτε με μία τέχνη η οποία δίνει  πολύ μεγάλη βάση στην συμμετοχή σε αγώνες. Αν πάλι σε εξιτάρει η προοπτική της συμμετοχής σε κάποιο πρωτάθλημα και η κατάκτηση κάποιων τροπαίων, τότε υπάρχουν αρκετά στυλ μάχης τα όπια διοργανώνουν πρωταθλήματα και τουρνουά στα οποία μπορείς να λάβεις μέρος .Φυσικά δεν είναι όλα τα στυλ το ίδιο ανεπτυγμένα ή οργανωμένα. Κάποια μάλιστα είναι Ολυμπιακά (π.χ. Ταεκβοντό) και με  μεγάλο ανταγωνισμό ενώ κάποια άλλα δεν είναι ούτε καν αναγνωρισμένα (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι αξιόλογα ή ότι δεν πρόκειται στο μέλλον να αναγνωρισθούν). Εννοείται βέβαια ότι άλλη  είναι η αξία (και τα προνόμια) ενός αθλητή ο οποίος κάνει κάποια διάκριση μετά από σειρά αγώνων στους οποίους ο ανταγωνισμός είναι έντονος και το επίπεδο υψηλό, και άλλη του αθλητή ο οποίος κερδίζει μετάλλια με ένα –δύο αγώνες στους οποίους το επίπεδο είναι χαμηλό.
Αν πάλι σε ενδιαφέρει η ψυχοσωματική σου εξέλιξη νομίζω ότι με όποιο στυλ και αν ασχοληθείς θα βγεις κερδισμένος αρκεί να βρεις τον κατάλληλο δάσκαλο και να ασχοληθείς με αυτό αρκετό καιρό, με σοβαρότητα και αφοσίωση.
Επειδή όμως οι λόγοι για τους οποίους θέλεις να ασχοληθείς μπορεί να είναι ένας συνδυασμός όλων των παραπάνω, τότε πρέπει να βρεις ένα στυλ μάχης στου οποίου την διδασκαλία να εμπεριέχονται όλα τα οποία προαναφέραμε.
Τώρα φίλε μου θα μπορούσες να ρωτήσεις: «μα είναι δυνατόν ένα στυλ να διδάσκει όλα τα παραπάνω;» Η απάντηση είναι ότι η διδασκαλία των περισσοτέρων πολεμικών τεχνών καλύπτει ένα ευρύ φάσμα των στόχων τους οποίους  θέλει κάποιος να επιτύχει. Απλά  κάποιες σε κάποιους τομείς τα καταφέρνουν λίγο ή αρκετά καλύτερα από κάποιες άλλες. Κάπου εκεί υπεισέρχεται και το «προσωπικό» στυλ κάθε σχολής όπου ο δάσκαλος μπορεί να δίνει περισσότερη σημασία στο «αγωνιστικό» στυλ μάχης και λιγότερο στην αυτοάμυνα ή το ανάποδο. Γι’ αυτό πριν γραφτείς οπουδήποτε πρώτα συζήτησε αρκετά με τον δάσκαλο, δες μερικές προπονήσεις και ζήτησε να προπονηθείς έστω και μία φορά. Από κει και ύστερα μπορεί να είναι και καθαρά θέμα γούστου και αισθητικής προσέγγισης το ποιο στυλ μάχης θα διαλέξεις. Π.χ.:

  • Σου αρέσουν τα στυλ όρθιας μάχης που χρησιμοποιούν κυρίως κτυπήματα;(Ταεκβοντό, muay thai κ.α.)
  • Μήπως προτιμάς τα εντυπωσιακά λακτίσματα; (ταεκβοντό)
  • Σου αρέσουν τα παλαιστικά στυλ που χρησιμοποιούν ρίψεις, λαβές, εξαρθρώσεις;(brazilian ziu-zitsu)
  • Σου αρέσει ένα στυλ το οποίο συνδυάζει τεχνικές και από τα 3 προηγούμενα στυλ μάχης; (brazilian ziu zitsu-vale tudo).

Πριν πάρεις ακόμη την τελική σου απόφαση μένει ακόμη να εξετάσεις ένα πράγμα: τις σωματικές σου δυνατότητες και τα  όρια σου Αν για παράδειγμα είσαι 18 χρόνων, τελείως αρχάριος και αγύμναστος τότε είναι απίθανο να κάνεις πρωταθλητισμό αξιώσεων στο Ταεκβοντό. Αν η ευλυγισία σου δεν είναι καλή και το σώμα σου είναι ογκώδες και βαρύ τότε είναι πολύ δύσκολο να εκτελέσεις τα ψηλά και ακροβατικά λακτίσματα με ταχύτητα και ακρίβεια. Επίσης αν είσαι κοντός είναι δύσκολο να κάνεις πρωταθλητισμό σε τέχνες οι οποίες απαιτούν ψηλούς αθλητές και με μακριά άκρα( Καράτε ,Ταεκβοντό ,κικ μπόξινγκ κ.α.). Αν ανήκεις και στις δύο προηγούμενες κατηγορίες τότε θα μπορούσες να ασχοληθείς με ένα παλαιστικό στυλ  όπως το Βραζιλιάνικο Ζίου-Ζίτσου (b.j.j.) το οποίο μάλιστα εξειδικεύεται στην μάχη εδάφους. Αν πάλι  έχεις τα χρονάκια σου αλλά θέλεις να αποκτήσεις την εμπειρία των αγώνων χωρίς να φθείρεις το σώμα σου τότε η επιλογή του σπορ brazilianziuzitsu (B.J.J.) είναι μονόδρομος αφού δεν περιέχει χτυπήματα και εκτός από κατηγορίες βάρους έχει και κατηγορίες επιπέδου και ηλικιών.
Φυσικά όλα τα παραπάνω δεν είναι τίποτε παραπάνω οπό απλές οδηγίες και συστάσεις προκειμένου να ασχοληθείς με μία πολεμική τέχνη η οποία να σου ταιριάζει όσο το δυνατό περισσότερο. Αυτό δεν σημαίνει ότι αν σου αρέσει κάποια άλλη από αυτή την οποία σου προτείνουν ( άλλωστε ο κάθε δάσκαλος θα σου προτείνει σαν καλύτερη αυτή που διδάσκει) δεν θα πρέπει να την δοκιμάσεις. Άλλωστε πρέπει να      θυμάσαι το εξής: όταν ψάχνεις ποιά πολεμική τέχνη για να ασχοληθείς κάνε το ίδιο που θα έκανες όταν θα έψαχνες να αγοράσεις π.χ. ένα αυτοκίνητο δηλ. έρευνα αγοράς . Ψάξε, ρώτα, δοκίμασε, και μετά αποφάσισε.

 Β) ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΩΣΤΗ ΣΧΟΛΗ
Αφού λοιπόν έχεις επιλέξει την πολεμική τέχνη με την οποία θέλεις να ασχοληθείς, μένει να πάρεις την πιο σημαντική απόφαση δηλ. να επιλέξεις την σχολή στην οποία θα γραφτείς .Πολλοί θα σου προτείνουν να διαλέξεις την σχολή που είναι πιο κοντά στο σπίτι σου, αυτήν με τους μεγαλύτερους και πιο «μοντέρνους» χώρους, η αυτήν που διαφημίζεται πιο πολύ στα Μ.Μ.Ε. Κάποιοι άλλοι πάλι θα σου προτείνουν την σχολή στην οποία και οι ίδιοι γυμνάζονται, ή την σχολή η  οποία είναι χρόνια στον χώρο και έχει φτιάξει ένα «όνομα», ίσως και μέσω κάποιων διακρίσεων που έχει κάνει. Εγώ φίλε μου θα σου πω με κάθε ειλικρίνεια ότι όλα τα παραπάνω δεν πρέπει να είναι τα βασικά κριτήρια  βάσει των οποίων πρέπει να επιλέξεις την σχολή στην οποία τελικά θα γραφτείς. Όλα αυτά είναι κριτήρια δευτερεύουσας σημασίας ειδικά όταν είσαι γονιός και ψάχνεις μία σχολή η οποία θα βοηθήσει το  παιδί σου να κτίσει μία ισχυρή προσωπικότητα με ηθικές αρχές. Και αυτό γιατί ούτε οι όμορφοι χώροι, ούτε ο εξοπλισμός, ούτε τα χαμηλά (ή τα υψηλά) δίδακτρα, πρόκειται να σε διδάξουν αυτοάμυνα , σωστή συμπεριφορά, σεβασμό, αυτοπειθαρχία, και αυτοπεποίθηση.
Η αλήθεια είναι ότι μια σχολή πολεμικών τεχνών μπορεί να είναι τόσο καλή, όσο καλός είναι και ο δάσκαλος που διδάσκει εκεί. Αυτό γιατί ο δάσκαλος επηρεάζει θετικά ή όχι τον μαθητή, διαμορφώνει σε μεγάλο βαθμό  την προσωπικότητα του, και φυσικά τον βοηθά να επιτύχει τους στόχους του. Ο δάσκαλος εμφυτεύει αξίες, καθοδηγεί, παρακινεί επιβραβεύει ή αποδοκιμάζει συμπεριφορές και μεταλαμπαδεύει γνώσεις και εμπειρίες  οι οποίες μπορούν να αλλάξουν την ζωή ενός μαθητή προς το καλύτερο ή προς το χειρότερο.
Σύμφωνα με την φιλοσοφία του Ταεκβοντό, το καθήκον του δασκάλου δεν σταματάει μόνο στην ανάπτυξη των σωματικών ικανοτήτων και στην εκμάθηση της τεχνικής αλλά αντίθετα συνεχίζεται με την διαπαιδαγώγηση του μαθητή και την ψυχοσωματική του καλλιέργεια. Γι’ αυτό στο Ταεκβοντό ο προπονητής ονομάζεται δάσκαλος και όχι απλά «τεχνικός» ή «κόουτς».

1) ΕΠΙΛΕΓΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΔΑΣΚΑΛΟ
Ας δούμε όμως πως μπορείς να ξεχωρίσεις έναν καλό δάσκαλο από κάποιον ο οποίος διδάσκει Ταεκβοντο ( ή οποιαδήποτε άλλη πολεμική τέχνη), μόνο για να αποκτήσει δύναμη, εξουσία, κύρος και υλικές απολαβές.
Συζητήστε με τον δάσκαλο και προσπαθήστε να καταλάβετε αν έχει ξεκάθαρη στάση ζωής, αταλάντευτες ηθικές αξίες, και φυσικά αν έχει επίγνωση του ποιος είναι τι κάνει και που θέλει να φτάσει μέσω της δουλειάς του. Με άλλα λόγια πρέπει να διακατέχεται από αυτογνωσία γιατί αν δεν γνωρίζει τον εαυτό του πως θα βοηθήσει τους μαθητές του να γνωρίσουν τον δικό τους; . Ο καλός δάσκαλος πρέπει:

  • Να είναι ιδεαλιστής, γνήσιος, και να θέτει τις ανάγκες του αθλητή πάνω από κάθε αθλητικό στόχο.
  • Να είναι ψύχραιμος, συγκρατημένος, και να παίρνει το μέρος του αθλητή.
  • Να έχει ικανότητα παρακίνησης και να είναι καλός γνώστης του αντικειμένου που διδάσκει.
  • Να δίνει σημασία στην βελτίωση της προσωπικότητας και της απόδοσης και όχι στην επίτευξη της νίκης, γιατί η βελτίωση του εαυτού εξαρτάται μόνο από τον ίδιο τον αθλητή, ενώ η νίκη ή η ήττα όχι.
  • Να δείχνει κατανόηση δηλ να καταλαβαίνει τα συναισθήματα και τη στάση των αθλητών και να μπορεί να βλέπει τον κόσμο με τα δικά τους μάτια..
  • Να ενισχύει περισσότερο την καλή απόδοση και λιγότερο το αποτέλεσμα και πιστεύει στους αθλητές του.
  • Να δημιουργεί κατά την διάρκεια της προπόνησης ένα ζεστό και φιλικό περιβάλλον με έμφαση στην προσωπική ανάπτυξη, και στην βελτίωση των δεξιοτήτων. Παρέχει συνεχή τεχνική καθοδήγηση, θετική κριτική, κοινωνική υποστήριξη ενώ η συμπεριφορά του προς τους αθλητές δεν είναι αυταρχική.
  • Να χρησιμοποιεί την πειθώ για την αποδοχή και την εφαρμογή των όποιων αποφάσεων και όχι την τιμωρία ή τον εκφοβισμό.
  • Να προσπαθεί συνέχεια να βελτιώνεται, να μαθαίνει και να εξελίσσεται όχι μόνο σαν μαχητής ή σαν προπονητής αλλά και σαν προσωπικότητα.
  • Να χρησιμοποιεί σαν παιδαγωγικό μέσο περισσότερο την ενίσχυση και λιγότερο την τιμωρία. Αν παρά ταύτα χρειαστεί ποτέ να χρησιμοποιήσει την τιμωρία τότε πρέπει να τιμωρήσει την συμπεριφορά και όχι τον άνθρωπο. Εννοείται ότι η χρήση της σωματικής η ψυχολογικής  βίας  είναι απαράδεκτη.
  • Να υποβαθμίζει την σημασία της νίκης και προάγει τα κίνητρα της προσωπικής βελτίωσης, της χαράς και της διασκέδασης.
  • Να δίνει μεγάλη σημασία (ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες) στην διδασκαλία της φιλοσοφίας του Ταεκβοντό, και στην εμπέδωση εκ μέρους των αθλητών των ηθικών αρχών που την διέπουν.
  • Να δίνει ο ίδιος το καλό παράδειγμα στους μαθητές του με τον τρόπο ζωής του και την συμπεριφορά του τόσο μέσα όσο και έξω από το γυμναστήριο.
  • Να αντιμετωπίζει όλους τους μαθητές το ίδιο άσχετα από το ταλέντο και την ικανότητα τους. Ακόμη πρέπει να αδιαφορεί για την κοινωνική θέση, την οικονομική κατάσταση, το φύλο, την φυλή, τις πολιτικές και τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, καθώς και για τον βαθμό συγγένειας του με τον αθλητή.
  • Να είναι ταπεινός, μετριόφρων, και να μην έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του.
  • Να εμπνέει τον σεβασμό με την γενικότερη «παρουσία» του και να διδάσκει στον μαθητή την αυτοπειθαρχία. Η εξωτερικά επιβαλλόμενη «στρατιωτικού τύπου» πειθαρχία μπορεί να έχει πιο γρήγορα αποτελέσματα, αλλά σε βάθος χρόνου δημιουργεί άτομα με μειωμένη δημιουργικότητα, φαντασία, ανεξαρτησία και ικανότητα να «πατήσουν» στα πόδια τους και να ακολουθήσουν το δικό τους μονοπάτι στην ζωή. Ο  ανώτερος δάσκαλος δεν επιβάλλει, δεν πιέζει αλλά καθοδηγεί και επιβλέπει.

Αυτά είναι κάποια χαρακτηριστικά τα οποία θα σε βοηθήσουν να αναγνωρίσεις κάποιον σωστό δάσκαλο. Επειδή όμως είναι δύσκολο όλα αυτά να βγουν στην επιφάνεια μέσα από μία- δύο συζητήσεις, και επειδή κάποιοι μπορεί να είναι καλοί μόνο στα λόγια, ο καλύτερος τρόπος προκειμένου να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα είναι να κάνεις και να παρακολουθήσεις κάποιες προπονήσεις .Αν το ζητήσεις και  δεν  στο επιτρέψουν τότε είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάτι δεν πάει καλά. Αν στο επιτρέψουν τότε παρατήρησε τα εξής:

 

  • υπάρχει μεταξύ των μαθητών μια υγιής συνεργασία ή υπάρχει ένα άρρωστος ανταγωνισμός όπου απλά ο ένας μαθητής προσπαθεί να επιβληθεί στον άλλον;
  • φαίνεται οι μαθητές να διασκεδάζουν κατά την διάρκεια της προπόνησης (η προπόνηση μπορεί να είναι «αυστηρή» και ταυτόχρονα διασκεδαστική) ή επικρατεί ένα κλίμα εξαντλητικής πίεσης, άγχους, και στρατιωτικής πειθαρχίας η οποία απορρέει από τον φόβο της όποιας (σωματικής, ψυχολογικής κλπ) τιμωρίας;
  • δες πως θα σου φερθούν οι παλιοί μαθητές: είσαι καλοδεχούμενος ,θέλουν να σε βοηθήσουν ή επικρατεί η «στρατιωτική» νοοτροπία όπου ο «παλιός» προσπαθεί να «ψαρώσει τον «νέο»; Επίσης οι πιο δυνατοί και έμπειροι μαθητές βοηθούν κατά την διάρκεια του αγώνα τους πιο αδύναμους, και λιγότερο έμπειρους ή τους χρησιμοποιούν σαν σάκο του μποξ;
  • πως φέρεται ο δάσκαλος στους μαθητές του; Μήπως τους προσβάλλει και τους «μειώνει», μιλώντας τους υποτιμητικά ; μήπως τους βρίζει; Και ακόμη χειρότερα μήπως τους κτυπάει με πρόσχημα την επιβολή τιμωρίας η την επίδειξη της  «σωστής » τεχνικής;
  • τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας ή  την ώρα που αγωνίζονται οι αθλητές ο δάσκαλος επιτρέπει την ανεξέλεγκτη επαφή, και δεν  επιβάλλει την χρησιμοποίηση του απαραίτητου προστατευτικού εξοπλισμού;
  • Μήπως αφιερώνει ο δάσκαλος πολύ χρόνο στην ανάπτυξη της φυσικής κατάστασης και παραμελεί την διδασκαλία της τεχνικής; (είναι πολύ πιο δύσκολο, κουραστικό, και ενεργοβόρο για τον προπονητή να διδάσκει τεχνική, τακτική, και να διορθώνει λάθη, απ’ ότι να βάζει τους αθλητές του να τρέχουν, να πηδούν πάνω –κάτω και να κάνουν ατελείωτους κοιλιακούς και κάμψεις). Όταν τέτοιου είδους ασκήσεις καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της προπόνησης τότε αυτό μπορεί να σημαίνει τα παρακάτω:
  • Ο δάσκαλος δεν είναι καλός γνώστης της τεχνικής του αθλήματος
  • Ο δάσκαλος γνωρίζει αλλά βαριέται να διδάξει
  • Ο δάσκαλος για λόγους που μόνο αυτός ξέρει δεν θέλει δεν θέλει να μεταδώσει πολλές γνώσεις.

ΠΡΟΣΟΧΗ: το γεγονός ότι οι αθλητές μετά το τέλος της προπόνησης είναι «ψόφιοι» από την κούραση, και λουσμένοι στον ιδρώτα, δεν σημαίνει ότι έκαναν σωστή και ποιοτική προπόνηση.

  • Διδάσκει ο ίδιος ο δάσκαλος ή κάνουν την δουλειά για την οποία πρόκειται να τον  πληρώσετε κάποιοι άλλοι; Μπορεί να είναι θεμιτό κάποιοι παλιότεροι μαθητές να βοηθούν τον δάσκαλο αλλά σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να είναι υπεύθυνοι για όλη την προπόνηση.

Ας δούμε όμως μερικά από τα χαρακτηριστικά εκείνα τα οποία καταδεικνύουν την ύπαρξη ενός κακού δασκάλου:

1 Έχει αυταρχική συμπεριφορά και τιμωρεί με το παραμικρό.
2.η φιλοσοφία του γύρω από τους αγώνες και τον πρωταθλητισμό είναι:

  • Νίκη με κάθε μέσον Tae-Kwon-Do1
  • Πρώτα η νίκη και μετά ο αθλητής
  • Η υπεροχή του ισχυρότερου

3. Συγχαίρει τους νικητές αγνοεί τους ηττημένους
4. Είναι άκαμπτος, «ξερόλας», αρνείται να αλλάξει και δεν δέχεται τις απόψεις των άλλων.
5. Είναι νευρικός, φωνακλάς, και βασίζεται στο «θέατρο».
6. Είναι σαρκαστικός, ειρωνικός, βρίζει, και πολλές φορές χρησιμοποιεί σωματική βία για να επιβληθεί στους μαθητές του.
7. Του αρέσει να προβάλλεται, να θριαμβολογεί, και να διορθώνει επιδεικτικά  τα λάθη των αθλητών του.
Τέτοιοι δάσκαλοι έχουν πολλά κόμπλεξ, κρατούν «αμυντική» στάση στις σχέσεις τους και δεν έχουν ισχυρή εικόνα για τον εαυτό τους. Η διδασκαλία γι’ αυτούς είναι ένα μέσον για να δείξουν ότι « είναι κάποιοι», να καταξιωθούν και να ελέγξουν τους άλλους. Ταυτίζουν την αυτοαξία τους με το αποτέλεσμα του αγώνα και για αυτό δεν δέχονται άλλο αποτέλεσμα από την νίκη. Αυτοί οι δάσκαλοι δεν εμβάθυναν ποτέ στο DO δηλ στην φιλοσοφική και ηθική πλευρά του TAEKWON-DO και έμειναν μόνο στο TAEKWON δηλ. στην ανάπτυξη των σωματικών ικανοτήτων και της τεχνικής. Είναι επικίνδυνοι όχι μόνο για την σωματική ακεραιότητα των μαθητών τους αλλά και για την ψυχοπνευματική τους ανάπτυξη και την ηθική τους διάπλαση.

2) ΤΙ ΑΛΛΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΑΝΗΣΥΧΗΣΕΙ

Ας δούμε τώρα τι άλλο θα μπορούσε να σας κάνει να υποψιαστείτε ότι κάτι δεν πάει καλά με την σχολή την οποία έχετε επιλέξει:
Α) Οι εξετάσεις για ζώνες: Στο Ταεκβοντό όπως και στις περισσότερες πολεμικές πολεμικές τέχνες της Άπω Ανατολής υπάρχει μία ιεραρχία η οποία εκφράζεται από το χρώμα της ζώνης που φορά ο μαθητής. Από την πρώτη ζώνη (άσπρη) μέχρι και την τελευταία (μαύρη) υπάρχουν 10 βαθμοί(ζώνες) οι οποίες δίνονται στους μαθητές κατόπιν εξετάσεων. Οι εξετάσεις μέχρι και την κόκκινη ζώνη γίνονται ανά τέσσερις μήνες περίπου Από την κόκκινη ζώνη και μέχρι την μισή μαύρη ο χρόνος παραμονής διπλασιάζεται, ενώ από την μισή μαύρη μέχρι και την μαύρη τριπλασιάζεται. Έτσι για να πάρει κάποιος την μαύρη ζώνη (και εφόσον δεν χάνει προπονήσεις) χρειάζονται το λιγότερο τέσσερα χρόνια. Ας σημειωθεί εδώ ότι για τους μικρούς μαθητές οι οποίοι σε σχέση με τους ενήλικες είναι σωματικά, ψυχολογικά,  και διανοητικά λιγότερο ώριμοι, ο χρόνος παραμονής από την μία ζώνη στην άλλη μπορεί να είναι και μεγαλύτερος. Δυστυχώς κάποιοι « δάσκαλοι» θέλοντας –για όσο διάστημα παραμείνουν στην σχολή τους- να εκμεταλλευτούν οικονομικά όσο το δυνατό περισσότερο τους μαθητές τους, τους πείθουν με διάφορους τρόπους να δίνουν εξετάσεις (καταβάλλοντας πάντα τα ανάλογα εξέταστρα) σε τακτά χρονικά διαστήματα (ανά 1 ή 2 μήνες). Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μαθητών με πολύ χαμηλό τεχνικό επίπεδο, που  έχουν μείνει ανέγγιχτοι από την φιλοσοφία του Ταεκβοντό, οι οποίοι δυσφημούν έτσι αυτήν την πολεμική τέχνη. (Φυσικά την μεγαλύτερη ευθύνη γι’αυτό την έχει ο δάσκαλος τους.)  Μακριά λοιπόν από δασκάλους οι οποίοι υπόσχονται γρήγορα μαύρες ζώνες γιατί ενώ μπορεί να είναι θεμιτό να ζητούνται εξέταστρα, είναι καταστροφικό για έναν μαθητή να παίρνει κάτι που δεν αξίζει.
Β)  Η εγκυρότητα της σχολής.   Η σχολή (σύλλογος) πρέπει να είναι αναγνωρισμένη από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, και να είναι μέλος της επίσημης Ομοσπονδίας η οποία διοικεί το άθλημα. Για το Ταεκβοντό W.T.F. η αναγνωρισμένη από την Γ.Γ.Α. ομοσπονδία η οποία διοικεί το άθλημα είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό (ΕΛ.Ο.Τ.) η οποία διοργανώνει εξετάσεις για Μαύρες ζώνες, Πανελλήνια πρωταθλήματα, σχολές προπονητών, κ.α. Το ίδιο ισχύει και για όλες τις αναγνωρισμένες από το κράτος πολεμικές τέχνες ( Καράτε, Τζουντο, Κούνγκ –Φου). Εδώ χρειάζεται λίγη προσοχή γιατί κάποιος σύλλογος μπορεί να είναι και μέλος κάποιας ιδωτικής ομοσπονδίας η οποία φυσικά δεν αναγνωρίζεται από κανένα κρατικό φορέα. Γι’ αυτό ξεκαθαρίστε τα παρακάτω:

  • Τα διπλώματα (ζώνες) που θα πάρω –και κυρίως αυτό της μαύρης ζώνης- θα έχει εκδοθεί από την επίσημη ομοσπονδία που διοικεί το άθλημα;
  • Οι αγώνες οι οποίοι θα λάβω μέρος διοργανώνονται από την αναγνωρισμένη από το κράτος ομοσπονδία;
  • Είναι υποχρεωτικό να λαμβάνω μέρος στις εκδηλώσεις (εξετάσεις για ζώνες, αγώνες, σεμινάρια κ.α.) που διοργανώνει η ιδιωτική ομοσπονδία; Αν σου απαντήσουν καταφατικά τότε μάλλον θέλουν να σε εκμεταλλευτούν οικονομικά οπότε άλλαξε σχολή.

Γ) Η εγκυρότητα του δασκάλου.  Κάποτε ήταν αρκετό για κάποιον που ήθελε να γίνει δάσκαλος να είναι κάτοχος μαύρης ζώνης και μερικών νταν. Σήμερα οι εποχές αυτές έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και οι δάσκαλοι των αναγνωρισμένων πολεμικών τεχνών πρέπει να έχουν τα κάτωθι προσόντα:

    • Διπλώματα  μαύρης ζώνης και νταν από την αναγνωρισμένη από το Ελληνικό  κράτος ομοσπονδία, η οποία για το Ταεκβοντό W.T.F. είναι η Ελληνική Ομοσπονδία Ταεκβοντό (ΕΛ.Ο.Τ.).
    • Δίπλωμα προπονητή και άδεια ασκήσεως επαγγέλματος από την Γενική Γραμματεία Αθλητισμού.
    • Στα «συν» ενός δασκάλου σίγουρα μπορούν να προστεθούν  τυχόν πτυχία ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης, διακρίσεις σε πρωταθλήματα, και γνώσεις γύρω από την παιδαγωγική, την ψυχολογία κ.α.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Ενώ τα παραπάνω διπλώματα θεωρούνται απαραίτητα προκειμένου κάποιος να ασκήσει το επάγγελμα του προπονητή, σε καμία περίπτωση δεν διασφαλίζουν την ποιότητα του χαρακτήρα, και του ψυχολογικού προφίλ του δασκάλου. Γι’ αυτό ψάξτε επίμονα για τα χαρακτηριστικά εκείνα τα οποία αναφέραμε πιο πριν στην ενότητα «επιλέγοντας τον σωστό δάσκαλο».  
                            « Η πολυμάθεια δεν διδάσκει την φρόνηση» ( Ηράκλειτος )

Δ) Οι οικονομικές υποχρεώσεις. Ξεκαθάρισε από την αρχή ποιες θα είναι οι οικονομικές σου υποχρεώσεις (δίδακτρα, εξέταστρα, εξοπλισμός κ.α) και γιατί όχι κάνε έρευνα αγοράς. Φυσικά αν νομίζεις ότι έχεις βρει τον κατάλληλο δάσκαλο και την κατάλληλη σχολή τότε μια μικρή οικονομική διαφορά δεν θα πρέπει να σε αποτρέψει από το να γραφτείς εκεί. Αν όμως στην πορεία του χρόνου νιώθεις ότι σε « γδέρνουν», υποχρεώνοντας σε να λαμβάνεις μέρος συχνά-πυκνά και πάντα με το αζημίωτο, σε εκδηλώσεις ,εξετάσεις, σεμινάρια, ή να αγοράζεις διάφορα σε υψηλές τιμές, τότε είναι φανερό ότι η αξιολόγηση σου όσο αναφορά το χαρακτήρα του δασκάλου ήταν εσφαλμένη.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Αν και είναι θεμιτό και σωστό ένας μαθητής να λαμβάνει μέρος σε σεμινάρια ή άλλες εκδηλώσεις, και να υποστηρίζει οικονομικά τον σύλλογο στον οποίο ανήκει,  δεν μπορεί κανείς να τον υποχρεώσει να το κάνει με το Taekwondo-workoutsζόρι . Η οποιαδήποτε βοήθεια προς τον σύλλογο είναι θεμιτή αλλά είναι αποκλειστικά εθελοντική.

Αγαπητέ φίλε-η,
αντιμετώπισε την εγγραφή σου σε μία σχολή πολεμικών τεχνών σαν κάτι πολύ σπουδαίο, το οποίο μπορεί να σου αλλάξει την ζωή. Τα οφέλη που που μπορείς να αποκομίσεις όταν γυμνάζεσαι δίπλα σε έναν σωστό δάσκαλο είναι πολλά και ουσιώδη. Φυσικά το ίδιο πολλές και ουσιώδεις μπορεί να είναι και οι ζημιές που μπορεί να υποστείς δίπλα σε ένα κακό δάσκαλο. Παρόλα αυτά πολλοί αντιμετωπίζουν το ψάξιμο για μια σωστή σχολή και ένα καλό δάσκαλο λιγότερο σοβαρά από ότι π.χ.  το ψάξιμο για ένα καλό πλυντήριο πιάτων!! Φυσικά όταν θα καταλάβουν ότι έκαναν μία λάθος επιλογή βασιζόμενοι σε λάθος κριτήρια, τότε μπορεί να έχουν πάθει σοβαρές ή και ανεπανόρθωτες  ζημιές τόσο σωματικά όσο και ψυχολογικά. Το χειρότερο δε είναι ότι οι περισσότεροι δεν το καταλαβαίνουν ποτέ…

 

Leave us a Comment

Your email is never published nor shared. Required fields are marked (Required)